Blogs met een knipoog over het leven met drie kinderen
Deeltijdprinsesjes en voltijdprinsen. Meer Peters dan vrouwen aan de top. Wel of geen voltijdbonus? Met enige regelmaat scroll ik langs columns en opiniestukken over emancipatie op de werkvloer. Lang leve artificial intelligence en het algoritme, die mijn vertwijfelde geest voeden met opinies. Werk ik fulltime ben ik een slechte moeder. Werk ik parttime, een verwende …
Jaren geleden had ik een collega genaamd Saskia. Ik was begin twintig, net van school en begonnen aan m’n eerste “echte” baan. Zij net veertig, moeder van twee kinderen en aardig door de wol geverfd. Soms verschijnt zij ineens in mijn gedachten. Met name één gesprek dat wij ooit voerden. Het ging over kinderen en …
Afgelopen zaterdag was ik met de kinderen bij een kerstmarkt in de Grote Kerk in Veere. Op een gegeven moment zaten we wat te drinken aan een lange tafel in de kerk. Geen kerstmarkt zonder warme chocomelk natuurlijk. Een ander gezin kwam bij ons zitten. Vader, moeder en twee zoontjes van een jaar of twee …
Ik stond laatst met een medemoeder te praten op het schoolplein. We kenden elkaar nog niet maar kwamen toevallig te spreken over het thema opruimen. Al snel vonden we elkaar volledig in het feit dat onze door kinderen doorleefde huizen nooit zo netjes zouden zijn als we ergens misschien stiekem wel zouden willen. Wij hadden …
Afgelopen dinsdag werd onze driejarige een vierjarige. Al weken zei hij bijna dagelijks “vanmorgen word ik vier!”. Nu was het dan eindelijk echt die betreffende “vanmorgen”. Iedere kinderverjaardag is bijzonder en vier jaar is ook zeker weer een mijlpaal. Voor mij was deze verjaardag ook om een andere reden bijzonder. Precies een jaar geleden zat …
Dat vakantie met kinderen hard werken is schreef ik vorig jaar al. Dit jaar is het niet anders. Momenteel zitten wij een weekje in een huisje in Renkum. Een dorpje vlakbij Wageningen. Dit jaar kozen we ervoor een huis te huren via airbnb. Een perfecte keus. We zitten in het sfeervolle huis van een ander …
Vakantie! En wat zijn we er aan toe. Meer nog dan voorgaande jaren lijkt wel. De afgelopen weken waren voller dan vol. Op het werk. Op school. Het was echt standje overleven. De hitte van de afgelopen dagen en dan met name de slechte nachten, hielpen natuurlijk ook niet echt mee. Het was kruipend naar …
“Laat het slaapwarm zijn, alsjeblieft… laat het slaapwarm zijn”. Niet veel later vertelt de thermometer mij wat mijn handen eigenlijk meteen al wisten. Onze dochter heeft koorts. En koorts betekent geen opvang. Meteen gaan alle radertjes in mijn hoofd aan de slag. Wat een timing weer. Zieke kinderen komen nooit uit maar vandaag nog minder …
Ik durf het bijna niet te zeggen maar ik heb last van heimwee. Heimwee naar de corona-tijd… Dat ik dat ooit nog eens zou zeggen. Nee, natuurlijk verlang ik niet terug naar de periode van thuisscholing. Wat een hel was dat. Werken en lesgeven tegelijkertijd is zelfs al ben je zelf ook juf echt geen …
Ieeuw gadverdamme: die tekst schalt ofwel uit onze radio wanneer het gelijknamige nummer van kinderen voor kinderen op staat of klinkt uit de mond van één of beide zoons bij het zien van het avondeten. Het diner, de maaltijd die bij ons thuis voor de meeste woorden zorgt. Wanneer ik de oudste ophaal bij de …